Geen motivatie meer als man: het verschil tussen kunnen en doen

Geschreven door

in

Geen motivatie meer als man is geen zeldzaam gevoel. Het is een alsmaar toenemend stil fenomeen: jongens en jonge mannen die ongemotiveerd zijn en onder niveau presteren. Niet omdat ze niks kunnen en het ontbreek aan hun capaciteit. Maar puur omdat gemakzucht de overhand krijgt.

Ik heb me er zelf ook schuldig aan gemaakt. De splinter in het oog van een ander zien we meteen, maar de balk in ons eigen oog niet. Gemakzucht is niet voor niets een van de zeven hoofdzondes. Laten we deze ontwikkeling eens eerlijk benaderen.

Lees meer in: Mindset & vrijheid

Geen motivatie meer als man: waarom mannen hun drive verliezen

Het lastigste van mens zijn si dat we gemaakt zijn voor een harde omgeving. Het zijn de niet ideale omstandigheden die ons zouden moeten motiveren om verder te reiken, de mouwen op te stropen en aan te pakken. Sinds het begin der tijden is dit de impuls geweest dat de mens drijft om te ontwikkelen.

Het probleem van vandaag is, dat als we niets doen voor een langere tijd, er helemaal geen consequentie zijn. Als je niets doet, gebeurt er letterlijk niets. Nu zou je zeggen dat dat een goed iets is. Dat we eindelijk kunnen genieten van de luxe waar we als beschaving decennia hard aan hebben gewerkt.

Maar voor nu betekent het wel dat we zijn afgeleid en onze focus kwijt raken. En tegen de tijd dat we gefocussed moeten zijn, hebben we de gewoonte niet om ons te kunnen focussen. Onze mentale capaciteit is afgevlak en we staan stil.

Je kunt het. Dat betekent niet dat je het doet

Het mechanisme van de menselijke natuur dat ons zo ver heeft gebracht, is nu een blok aan ons been. We doen niet meer dan nodig en spreken er zelfs van dat alles boven een een 5,5 onze eigen schuld is.

We willen het meeste krijgen met de minste moeite. Voor een dubbeltje op de eerste rang zitten, zo luidt immers het gezegde.

Mensen denken dat ze van alles even tussendoor kunnen. Maar er is een hard verschil:

  • wat je had kunnen doen; en
  • wat je daadwerkelijk doet

Ons brein kan maximaal twee of drie nieuwe gewoontes aanleren per keer en daar blijft het bij. Meer dan dat kan echt niet. Als je de gewoonte niet hebt om jezelf iets op te dragen om te doen, dan zal je het hoogstwaarschijnlijk gewoon niet doen. Dit betekent niet dat je het niet zou kunnen doen. Het is alleen dat je het simpelweg niet doet. Wat je zou kunnen doen en wat je daadwerkelijk doet zijn twee verschillende dingen. Je zou van alles kunnen doen, maar de vraag is of je het gaat doen.

Mensen blijven maar al te graag praten en praten, dat ze dit en dat gaan doen. Maar het gebeurt niet. Het zijn gewoon praatjes. Bedenkt voor jezelf eens wat je allemaal zou kunnen doen met je leven, met al de mogelijkheden van vandaag. De vraag is of je het zal doen. Dat is het grote verschil.

Wil je uit die dip: zet zelf druk op je leven

Wil je uit die dip, dan moet je de druk terugzetten die het leven vroeger vanzelf gaf.

Maak het jezelf elke dag een beetje ongemakkelijk. Niet zo extreem dat je knapt. Wel zo consequent dat comfort je niet inslikt. De meeste mannen doen dit niet. Daarom is vooruitgang relatief snel mogelijk voor wie wél discipline opbouwt.

Het zuigt dat we naar de tandarts moeten, en dat we op onze voeding moet letten. Het zuigt dat we hard moet werken om resultaat te produceren. Het zuigt allemaal. Ik weet het.

Waarom kan het niet zo zijn dat, laten we zeggen, je gewoon geboren wordt en alles krijgt aangereikt wat je blieft. Dat al het geld van de wereld in je hand valt, alle vrouwen die je wilt voor je klaar staan en het gehele buffet is geserveerd. Je bent prins heerlijk en de koning te rijk. Met al die rommel en toestanden die kopzorgen opleveren, heb je niet van doen.

En dat daarnaast je brein zodanig is geoptimaliseerd, dat zelf als je geen enkele weerstand of uitdagende gebeurtenissen hebt om op te focussen, je alsnog super gefocussed kan zijn zonder dat je een verwend nest wordt. Dat je over een optimum aan mentale kracht beschikt, zelfs zonder dat je door drukkende omstandigheden wordt gevormd, omdat dit genetisch is geprogrammeerd.

Het is een realiteit welke niet ver van vandaag is verwijderd en zal op een dag werkelijkheid zijn. Maar niet voor ons. Tot die tijd hebben wij het andere lot, en dat is die van de hossel. Dat is ons lot. Dat is wat het is.

Geen motivatie meer als man: geen excuus houdt je staande

Als je er niet bewust voor kiest om te focussen, dan zal je jezelf verliezen in de soep van middelmatigheid. Eén in een dozijn. Voor jou tien anderen. Het is aan jou om resultaat te produceren. Er is geen excuus om dat niet te doen.

Uiteindelijk zal blijken dat hoe goed of hoe legitiem je excuusjes ook zijn, het je niet verder helpt. Je kan je best doen en een schouderklopje krijgen van je moeder, waarbij ze zegt dat je je best hebt gedaan en onvoorwaardelijk van je houdt.

Alleen nu ben je een volwassen man en wordt je beoordeeld op basis van de resultaten die je produceert. Er is geen excuus en dat is wat je staande houdt. We zijn mannen met elkaar, maar staan elk alleen.

Bekijk ook mijn korte video: M O R E L I F E.

Reacties

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *